“Herkes psikopat mıdır?” ya da acıyla hayata tutunmak

Gözlerinin içine bakarak "Sen bir psikopatsın" demeyi çok istiyordu. Aklındaki kelimeler kendini ele vermedi. Ona baktıkça dişlerini daha da sıkıyor, çene yapısına zarar verebilecek seviyeye ulaşıyordu. Nefret ediyordu... Ancak kafasının bir yerlerinde saklı olan olumlu düşünceleri kestirip atmasına engel oluyordu. Ardı ardına indirdiği yumruk darbeleri çaresiz masa örtüsünü kırmızıya boyamaya başlamıştı. Zaten kanlı olan elleri için ise bu durum ilk değildi.
Evet, ilk değildi...
Avuçları köprü kenarındaki demir tellerin bıraktığı izlerle doluydu. Her başarısız intihar girişimi bir yenisini daha ekliyordu.
Bu gün de böyle olmuştu...
Tel örgülerin acısıyla kendine gelebilmiş, intiharın eşiğinden dönmüştü. Acıyı hissetmesi onu hayata geri kazandırmıştı; güya yaşıyor olduğunu fısıldamıştı.
Çaydanlıktaki yansımasına tekrar bakarak düşünmeye başladı:

Herkes psikopat mıdır?
Ya da psikopatlığa eğilim herkesin içinde var mıdır?
Aslında tum bunlar dünyaya geldiğimizde bedenimizin veya düşünce dünyamızın bir yerlerine saklanmış ve büyüdükçe yaptığımız tercihler hangilerinin açığa çıkıp çıkmayacağına karar mı veriyor ?
Bunların hepsi sanki bir oyun gibi, level atladıkça kilidi açılıyor. Akıllıca olarak nitelediğim kararlar kendimde evrensel değerlere ters giden yeniliklerin hortlamasına sebep olabiliyor. Ya da bazen insanların neden intihar girişimlerinde bulunduğunu anlayabiliyorum. Kendi ölümüne kendin sebep olmak belki istemsiz de gerçekleşiyor olabilir...

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store